Loading...

Diabelski pazur

Główna / Kompendium / Diabelski pazur
Nazwa polska: hakorośl rozesłana Nazwa łacińska: Harpagophytum procumbens Nazwa zwyczajowa: diabelski pazur

Hakorośl rozesłana (Harpagophytum procumbens) nazywana jest potocznie diabelskim lub czarcim pazurem. W naturalnej medycynie wykorzystuje się korzeń tej rośliny, ale jej nazwa nawiązuje do nietypowego wyglądu owoców. Są to zdrewniałe nasiona, z których wyrasta wiele wypustek zakończonych haczykami tak ostrymi, że mogą one zranić lub nawet zabić zwierzę, do którego się przyczepią.

Hakorośl to roślina płożąca się o dużych, purpurowych kwiatach i silnym korzeniu. Rośnie na terenach pustynnych. Spotkać ją można w krajach południowej Afryki, zwłaszcza na południowych obrzeżach kotliny Kalahari.

Właściwości diabelskiego pazura

Najważniejszymi substancjami czynnymi obecnymi w korzeniu hakorośli są irydoidy, wśród których wyróżnia się harpagozyd, harpagid, prokumbid i prokumbozyd oraz flawonoidy z luteoliną i kemferolem na czele, fenolokwasy, sterole i triterpeny.

Irydoidom przypisuje się działanie przeciwreumatyczne, przeciwbólowe i przeciwzapalne.

  • Układ ruchu

Diabelski pazur od wielu lat wykorzystywana jest przez lokalnych mieszkańców południowej Afryki w przypadku bólów reumatycznych kości i stawów, a współczesne badania naukowe potwierdzają słuszność takich działań. Pierwsze eksperymenty przeprowadzono w latach 50 i wykazano, że działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe korzenia hakorośli jest tak samo skuteczne jak działanie steroidowych i niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Hakorośl wykorzystano w badaniu klinicznym z udziałem 50 pacjentów cierpiących na zapalenie stawów spowodowane dną moczanową. Pacjenci zostali podzieleni na dwie grupy, z których jedna zażywała preparaty z korzenia hakorośli w ilości odpowiadającej 2,5 g surowca, a druga otrzymywała fenylobutazon, niesteroidowy lek przeciwzapalny. Po 4 tygodniach u 80% pacjentów z grupy leczonej hakoroślą i u 72% pacjentów z grupy leczonej standardowo nastąpiło zmniejszenie bólu stawów. Sprawność ruchu stawów uległa poprawie u 88% pacjentów stosujących hakorośl i u 56% pacjentów stosujących fenylobutazon. Co istotne, nie zaobserwowano skutków ubocznych podczas stosowania hakorośli. Wyniki wyraźnie wskazują na skuteczność działania hakorośli oraz jej duży potencjał w leczeniu chorób zapalnych układu ruchu.

  • Układ pokarmowy

Irydoidy obecne w korzeniu hakorośli to substancje gorzkie. Surowce o wysokim wskaźniku goryczy są doskonałymi środkami stymulującymi apetyt i poprawiającymi procesy trawienne. Wykazano, że irydoidy zawarte w hakorośli pozytywnie wpływają na pracę jelit i łagodzą dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, a dodatkowo wspierają funkcjonowanie wątroby i woreczka żółciowego, wzmagając wydzielanie żółci.

  • Inne

Istnieją doniesienia o uspokajającym i moczopędnym działaniu korzenia hakorośli. Zaobserwowano także, że może on wpłynąć na obniżenie poziomu cholesterolu we krwi, najprawdopodobniej ze względu na obecność steroli.

Przeciwzapalne właściwości substancji bioaktywnych hakorośli wykorzystywane są również w przypadku stanów zapalnych skóry. Wyciągi z korzenia mogą posłużyć do przemywania zmian trądzikowych, wyprysków, zaczerwienienia i opuchlizny.

Zastosowanie

  • choroby reumatyczne
  • zapalenie stawów
  • bóle stawów, kości i mięśni
  • brak apetytu
  • dolegliwości trawienne
  • stany zapalne skóry

Dostępne produkty

Bibliografia

  1. https://examine.com
  2. http://www.czytelniamedyczna.pl

Dodaj Komentarz


autoresponder system powered by FreshMail